Deze herfstvakantie is Marlies van de Ven met haar meiden (Lindi van 10 jaar en Elena van 13 jaar) naar Maastricht gegaan. Ze hebben genoten van deze laatste zonnige dagen en delen hun 5 beste tips met jullie!
Een etappe van het Pieterpad wandelen
Het Pieterpad loopt van Pieterburen in Groningen naar de Sint-Pietersberg in Maastricht. Het is een enorm populaire langeafstandswandelroute. Je kunt een stukje (etappe) lopen of het hele pad. Oma woont in Drenthe aan het Pieterpad en daar zien we de wandelaars altijd langskomen. En nu hebben we zelf een stuk gelopen. We zijn begonnen op de Sint-Pietersberg (we liepen in de ‘verkeerde’ richting) en zijn doorgelopen tot station Valkenburg (ongeveer 17 kilometer). Het eerste stuk gaat door Maastricht en daarna wandel je door het mooie heuvellandschap. Schitterend! We vonden het best een uitdaging. Het is toch niet helemaal ‘twee keer de avondvierdaagse achter elkaar’: onze kuiten waren die heuvels niet gewend. Maar leuk was het wel!
Shoppen
Wat een heerlijke winkelstad! Niet alleen veel winkels maar ook veel winkels die wij in Utrecht niet hebben. Ik wist niet eens dat er zoveel schoenenwinkels waren en voelde me bijna een beetje verdrietig dat we het in Utrecht met zo weinig verschillende schoenenwinkels moeten doen ;-). Ook voor sieraden en nettere kleren kun je beter afreizen naar Maastricht. Ik gok dat het ook een mooie sfeervolle bestemming is voor de kerstinkopen. In Valkenburg schijnen ze dan zelfs een kerstmarkt in de mergelgrotten te hebben (voor de liefhebbers). Wij waren vooral gek van de boekwinkel in de Dominicanenkerk.
In en op de Sint-Pietersberg lopen
In Maastricht stapten we op een schip van Rederij Stiphout dat ons over de Maas naar de Sint-Pietersberg bracht. Nog even de berg op klimmen en dan met een gids van Natuurmonumenten de berg in. In de berg wordt al sinds de Romeinen mergelsteen uitgehakt. Je ziet waar de grote blokken hebben gezeten. De gids vertelt over de berg en wat er allemaal gebeurt is. Zo heeft de Nachtwacht er verborgen gelegen in de tweede wereldoorlog en woonde er toen ook 10.000 mensen uit angst voor bombardementen. De gids liet zien hoe het uitzagen en hakken ging, waar de vuursteen zit en waar het plafond zwart is van de olielampjes. Het gangenstelsel is enorm, je kunt zelfs naar België lopen onder de grond. Maar je kunt er ook in verdwalen. Toen ze even de paar lampjes die we bij ons hadden uit deed, snapte je meteen waarom het geen goed idee is om zonder gids te gaan: het was zo donker dat het niet meer uit maakte of je je ogen dicht of open had.
Wij gingen naar de grotten van Zonneberg. Wij hebben de eerste vleermuizen al gezien. Als het kouder wordt gaan er steeds meer de berg in om te overwinteren. Je kunt dan minder vaak met de gidsen mee de berg in. Hoe het dus goed in de gaten!
Lekker eten
Ooooooveral zitten restaurantjes. En wij hebben in elk geval steeds lekker gegeten. Ook fijn: de bediening bestaat uit professionals die hun vak serieus nemen (niet alleen studenten met een bijbaantje). Ik vond het wel vreemd hoe vaak gerechten van de kaart niet beschikbaar waren, maar er was altijd genoeg lekkers over. Aanraders: vegan koffietentje en bakkerij Kafethea, de Greune Luiper met lekkere spelt vlaai geserveerd door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en het restaurant Burgerlijk.
Steenkolenmijn bezoeken in Valkenburg
Nou, eigenlijk is het geen echte mijn. De gangen zijn uitgehakt in mergel en vervolgens hebben ze er allerlei spullen ingezet uit echte mijnen. In 1917 is het museum geopend: ook toen waren mensen al benieuwd hoe het er in een mijn uitziet. Echt in een mijn komen mag niet, dat is te gevaarlijk. De rondleidingen worden zoveel mogelijk gegeven door oud mijnwerkers. Bij ons was dat Frans. Hij leidde ons vol humor langs allerlei machines, verschillende soorten gangen en allerlei werkzaamheden. De kinderen mochten overal opklimmen en dingen uitproberen. Hij liet ons regelmatig horen hoe het klonk in een mijn: wat een herrie! Vol verhalen over het leven in de mijn (je kon niet terug om even naar de wc te gaan) en daar buiten (in het eerste team voetballen betekende bijvoorbeeld dat je alleen dagdiensten had). Heel interessant dit museum, zeker voor iedereen die het boek ‘Tien torens diep’ van Jacques Vriens heeft gelezen (mooi!!). Een aanrader!
Maastricht is echt een aanrader. Een mooie, sfeervolle stad met schitterende natuur vlakbij waardoor je al snel een mooie combinatie van actief en genieten hebt. De meiden vonden het super leuk en fijn dat het zo dichtbij is. Voor een gave stedentrip hoef je helemaal niet naar het buitenland!