Bier en Appelsap mocht uit eten bij Alan & Pim’s. Karianne, Michiel en dochter Milou van 5 gingen voor je op pad.
Op een regenachtige vrijdagavond reden we in de auto over de gele brug richting Leidsche Rijn naar Alan & Pim’s, het restaurant dat belachelijk lekkere kip belooft. Ik dacht: ‘Bleh, wat een rotweer en ik weet het nog steeds niet met Leidsche Rijn. En kipkluiven is niet echt mijn hobby’. Een veel te negatieve insteek, bleek al snel!
Want vanaf het moment dat we de parkeergarage inreden, waar een zee aan ruimte is, werd het een heerlijke avond. Vanuit de parkeergarage sta je direct voor de deur van Alan & Pim’s. Een klein luikje in de voordeur geeft al een leuk inkijkje. Eenmaal door de deur werden we heel vriendelijk begroet en naar onze tafel gebracht. De service bleef ook de hele avond vriendelijk en attent voor alle gasten.
Milou vond direct bij binnenkomst al papier, potloden en nog wat spul. Terwijl Michiel en Milou aan tafel kippen begonnen (na) te tekenen, keek ik eens rond. Het is een grote zaak, maar er zijn voldoende hoekjes gecreëerd om niet het gevoel te hebben dat het groot is. Gezellig licht en een mooie bar. En als je de binnenstad van Utrecht mist, kun je je vergapen aan de enorme zwartwit foto van Utrecht Centrum aan de muur. Achter mijn tafelgenoten stonden spelletjes, voor later die avond. Daarachter draaiden de kippetjes al op het spit.
We begonnen met brood en dips, omdat dat de favoriet van Milou is. Maar toen de kippeling (geen spelfoutje) op tafel kwam, was dat ook zo op. Heel lekker! Zo lekker, dat Milou het ook als hoofdgerecht nam, met friet en appelmoes en snoepgroente.
Na uitleg over de kip (Tante Door, wat staat voor kwaliteit en antibiotica-vrij vlees van kippen die niet snel vetgemest worden en rondlopen in een ruime stal) besloot ik toch te gaan voor een halve kip. Hoewel er ook varianten op de kaart staan waarbij je niet hoeft te kluiven, durfde ik het wel aan. Ook na het zien van de grote servetten en citroendoekjes op tafel ? Michiel ging voor een hele kip. De kippen werden goed gekruid aan tafel gebracht door de kok. Goede frieten erbij en natuurlijk ook zelfgemaakte appelmoes voor ons.
Ondertussen liep het goed vol met een heel gemengd publiek: van jong tot oud en van stelletjes tot groepen en gezinnen. Reserveren is volgens mij geen overbodige luxe als je zeker wilt zijn van een plekje. Na het hoofdgerecht kwamen de spelletjes op tafel. Deze fijne avond werd nog afgerond met een kinderijsje en een dame blanche (geheel volgens traditie besteld door Michiel en opgegeten door mij). Het parkeren bleek gratis en we reden na een fijne avond heel tevreden de gele brug weer over naar Lombok. Milou geeuwde ons vanaf de achterbank toe: “Dat kunnen we nog wel een keertje doen met die Kippeling enzo”.
www.alanenpims.nl/utrecht, Brusselplein 11, Utrecht
